Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Indisch’ Category

Nu in de vakantie kom ik eindelijk toe aan het dubbelnr van The New Yorker, 15 & 22 feb jl., met daarin een artikel van David Remnick bij een fotoserie van Platon: portretten van activisten uit de burgerrechtenbeweging van de VS. In het artikel komt ook President Obama aan het woord: “At the core of the civil-rights movement […] there is a voice that is best captured by King, which says that we, as African-Americans, are American, and that our story is America’s story, and that by perfecting our rights we perfect the Union — which is a very optimistic story, in the end.”

Verder lezen op de nieuwe plek: siemboon.nl.

Read Full Post »

Ter gelegenheid van de 15e augustus heb ik vandaag mijn inleiding voor Het Verborgen Verhaal (2007) aan de site toegevoegd. In mijn meest nabije familie heeft gelukkig niemand het leven verloren in de oorlog. Maar het is me wel duidelijk dat de oorlogsjaren een onuitwisbare indruk op het leven van mijn ouders en grootouders hebben achtergelaten. De oorlog heeft hun levenshouding gevormd en via hen ook de mijne. Terwijl we waarschijnlijk allemaal zouden zeggen dat we dat niet willen. We willen ons niet klein laten krijgen! Maar ook een strijdvaardige, optimistische levenshouding kan beslissend bepaald zijn door de oorlog.

Read Full Post »

Lang geleden vroeg ik eens aan mijn vader: “Hoe was dat nou, om in Indië te leven als bezetter?”

Zo begon ik mijn gastcolumn voor Indisch tijdschrift Moesson vijf jaar geleden. Ik heb de tekst toegevoegd aan het hoofdstukje ‘Indisch’.

In 2007 publiceerde ik samen met mijn zusje Leslie een boek over diezelfde vader: Rogier Boon, Indisch ontwerper.

In de column komt ook mijn Soendanese overgrootmoeder voorbij, plagende straatjongens terechtwijzend. Dit is een foto van haar, in 1965, denk ik:

Mijn overgrootmoeder ('O-oma') met mij op schoot

Mijn overgrootmoeder ('O-oma') met mij op schoot

In het laatste stukje van de column beschrijf ik een geschiedenisles op de middelbare school. Dat was het Haags Montessori Lyceum. Hoewel de anekdote in de column misschien anders zou doen vermoeden, vond ik het een leuke school. Toen ik mijn eindexamen had gehaald, was ik ontzettend blij met die mijlpaal, maar ik had ook het vermoeden dat ik voorlopig niet zo’n overzichtelijke, veilige plek zou hebben als dit kleine universum. En dat had ik goed gezien.

Read Full Post »

Older Posts »